Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παραμύθι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παραμύθι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016
Ζωγραφίζοντας παραμύθια
Κυριακή 8 Μαρτίου 2015
Παραμύθι για το Μάρτη...
Τις καιρικές αλλαγές του Μάρτη, ο λαός
της Μακεδονίας τις έκαμε παραμύθι:
Ο Μάρτης είχε δυο γυναίκες. Η μια είναι όλο δροσιά, χαρά και ομορφιά και η άλλη φορτωμένη μ' όλη την ασκήμια του κόσμου. Όταν βλέπει την πρώτη του γυναίκα, χαμογελά και χαίρεται. Το γέλιο του το παίρνουν οι ηλιαχτίδες και το σκορπίζουν σ' όλο τον κόσμο. Όταν, όμως, κοιτάζει τη δεύτερη γυναίκα του, σκυθρωπιάζει και θυμώνει. Και την ανταριασμένη καρδιά του την παίρνουν τα σύννεφα και οι βοριάδες και την κάνουν χιόνια και βροχές. Σε κάποιο άλλο παραμύθι, ο Μάρτης έχει μία και μοναδική γυναίκα.
Ο Μάρτης είχε δυο γυναίκες. Η μια είναι όλο δροσιά, χαρά και ομορφιά και η άλλη φορτωμένη μ' όλη την ασκήμια του κόσμου. Όταν βλέπει την πρώτη του γυναίκα, χαμογελά και χαίρεται. Το γέλιο του το παίρνουν οι ηλιαχτίδες και το σκορπίζουν σ' όλο τον κόσμο. Όταν, όμως, κοιτάζει τη δεύτερη γυναίκα του, σκυθρωπιάζει και θυμώνει. Και την ανταριασμένη καρδιά του την παίρνουν τα σύννεφα και οι βοριάδες και την κάνουν χιόνια και βροχές. Σε κάποιο άλλο παραμύθι, ο Μάρτης έχει μία και μοναδική γυναίκα.
Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014
Βραδιά χριστουγεννιάτικου διηγήματος
Μια όμορφη βραδιά χριστουγεννιάτικου διηγήματος,
είχανε την ευκαιρία να απολαύσουν οι μικροί μαθητές του σχολείου μας. Σήμερα το βράδυ το σχολείο μας ντυμένο με γιορτινά του,
υποδέχτηκε μικρούς και μεγάλους με τις μαξιλάρες του για να χαρούν δια της κ.
Ζωής το σπουδαίο χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Η
σταχομαζώχτρα».
Η ατμόσφαιρα ήταν, θα μπορούσε να πει κανείς,
κατανυχτική και η κ. Ζωή μάγεψε μικρούς και μεγάλους στην κυριολεξία!
Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013
Οι 2 αχώριστες Βροχοσταλίδες

Παραμύθι
Ζούσαν κάποτε στον ουρανό της Κύπρου, στην Οδό Σύννεφου Αρ. 19 και
Αριθμός 24, δύο Βροχοσταλίδες που εκτός από γειτονοπούλες ήταν και φίλες
κολλητές. Η Ειρήνη και η Ελπίδα. Αυτές οι δύο ήταν τόσο αχώριστες φιλενάδες που
κάθε βράδυ ανυπομονούσαν να ξημερώσει η επόμενη μέρα, για να συναντήσει η μία
την άλλη στο Συννεφοσχολειό. Ακόμη, δεν ήταν λίγες οι φορές που οι μαμάδες τους
διευθετούσαν την ανταλλαγή επισκέψεων στο σπίτι η μία της άλλης τα απογεύματα.
Και τότε συνέβαινε το «έλα να δεις». Οι Βροχοσταλίδες έβγαιναν έξω στον ουρανό
κι έκαναν του κόσμου τις τρέλες. Πότε κατρακυλούσαν από τις συννεφοτσουλήθρες
της γειτονιάς τους, πότε έπαιζαν στη συννεφοτραμπάλα και πότε έπαιζαν
αστεροσκονοπόλεμο. (αστερόσκονη + πόλεμος).
Ώσπου ο χρόνος κύλησε
γρήγορα και οι Βροχοσταλίδες έγιναν αρκετά μεγάλες, ώστε να κάνουν το πρώτο
τους ταξίδι κάτω στη Γη βγάζοντας, έτσι, ασπροπρόσωπο, το θαυμαστό γένος των
Βροχοσταλίδων της Κύπρου μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


