H Γοργόνα ταξιδεύει τον μικρό Αλέξανδρο (video)

Παρακολουθήστε video από τη γιορτή μας, με τα παιδιά να δίνουν ρεσιτάλ υπό τους ήχους του Ζορμπά ... 

Photos από την εκδήλωση στο πάρκο

Δείτε photos από την εξαιρετική εκδήλωση του Σχολείου, που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του πάρκου Κατερίνης.

Mazurka ( χορός Πολωνίας)

Εθνικός - λαϊκός χορός των Πολωνών πηγή οίστρου και έντονης δημιουργικής πνοής πολλών συνθετών που χορεύτηκε πανευρωπαϊκά επί δύο και πλέον αιώνες. Κυριάρχησε κυρίως την εποχή του ρομαντισμού.

Tarantella (χορός Κ. Ιταλίας)

   

Ο παραδοσιακός χορός της κάτω Ιταλίας, η ταραντέλα, συνδέεται μα την αρχαία ελληνική αποικία του Τάραντα που βρίσκεται πολύ κοντά στο Πρίντεζι και στο Λέτσε και στον πυρήνα των ελληνόφωνων χωριών του Σαλέντο. 

Συνδέεται λοιπόν μ' ένα φαινόμενο που ονομαζόταν ταραντισμός. Ο ταραντισμός ήταν μια μορφή κρίσης μανίας που θεωρούσαν ότι οφειλόταν στο τσίμπημα μιας αράχνης γι' αυτό και ονομάζεται και ταραντέλα πίτσικα από το πιτσικάρε -τσιμπάω. Η Λικόσα ταραντούλα θεωρούσαν ότι τσιμπούσε κάποιον χωρικό μέσα στα χωράφια. Και για να θεραπευτεί κάποιος που τον είχε τσιμπήσει γινόταν ένας μουσικός εξορκισμός.

Hukilau (Χορός Χαβάης)

Το Hukilau μεταφράζεται ως «πάρτι για το ψάρεμα». Οι κινήσεις των χεριών, μας διηγούνται τη διαδικασία του ψαρέματος. Ο χορός αυτός χορεύεται αφού οι ψαράδες επιστρέψουν, μαζί με τις οικογένειές τους, μετά από καλή ψαριά.

Τικ (Πόντος)

"Τικ" (χορός ποντιακός)

Είναι κυκλικός, μεικτός χορός, η ονομασία του οποίου σημαίνει ολόρθα ( τίκια ), υπονοώντας τη στάση που παίρνουν οι χορευτές στη διάρκεια του. Άλλωστε η ορθή στάση των χορευτών αποδεικνύει την ελληνικότητα του συγκεκριμένου χορού, γιατί σε αντίθεση με τους ανατολικούς χορούς, οι ελληνικοί χοροί χορεύονται σε ορθή στάση. Και αυτό που κυρίως τους διακρίνει, όπως άλλωστε και τους αρχαιοελληνικούς είναι η μη κίνηση της μέσης.

Tango (Αργεντινή)

   Χορός Αργεντινής. Μέχρι το τέλος του 19^ου αιώνα ήταν ευρέως διαδεδομένος στις λαϊκές γειτονιές του Μπουένος Άιρες και αντιμετωπιζόταν εχθρικά από την αστική τάξη.

   Γύρω στα 1910 άρχισε να χορεύεται έξω από την Αργεντινή, ως ένας καινούριος – μοδάτος χορός, από τις αστικές τάξεις και την αριστοκρατία, πρώτα στο Παρίσι και μετά στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Χασάπικος (χορός)

Αρχικά ονομαζόταν “Μακελλάρικος”. Λέγεται ότι είναι «ο χορός του χασάπη» από την Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου. Λέγεται ακόμη ότι είναι ένας πολεμικός χορός που χορεύονταν από τους «Κασσάπιδες» που ήταν οι επίλεκτες δυνάμεις του στρατού της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν πολύ άγριοι και έσφαζαν αδιακρίτως τους βάρβαρους εχθρούς. Το χόρευαν σε στιγμές γιορτής και ήταν κάτι που ξεχώριζε αυτή την ομάδα. Στη Δ. Ευρώπη ο όρος «Κασσάπης» μεταφέρθηκε ως «Μακελλάρης». Στην ελληνική γλώσσα ως «χασάπης».