Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

“Η ευθύνη” του παιδιού που μεγαλώνεις

Υπάρχουν τόσα διλήμματα όταν είσαι γονέας και κάθε απόφαση κουβαλάει κ την ευθύνη του. Αρχικά ξεκινάς με τον θηλασμό... τα εμβόλια, μετά ο γιατρός του,  η διατροφή του και παράλληλα εμφανίζονται τόσες μικρές λεπτομέρειες διλημμάτων όπως τα παιχνίδια που θα αγοράσεις μέχρι και οι ώρες ύπνου του. Μετά πάμε στα σχολεία, στις δραστηριότητες του, τις δασκάλες,  και τους φίλους που θεωρείς ότι του κάνουν καλό και είναι στο στυλ σου ή τελικά στο στυλ του....
Τα ηθικά διλήμματα είναι καθοριστικής σημασίας. Θα κρύβεις πράγματα ή θα επιλέγεις τι θα του μεταφέρεις για τον κόσμο αυτό; θα πρέπει να χτυπήσει όταν τον χτυπήσουν ή να το πει στη δασκάλα του; Όταν ρωτήσει γιατί ο φίλος του έχει 2 μαμάδες και δεν έχει μπαμπά θα του εξηγήσεις ότι υπάρχουν πολλά είδη οικογενειών  ή θα επιλέξεις να του κλείσεις τα μάτια και να αλλάξεις κουβέντα σαν να μην υπάρχει αυτό που βίωσε πουθενά στον κόσμο ...

O ρόλος του γονέα δεν είναι μόνο να κοιμίζει να ταΐζει και να μεγαλώνει ένα παιδί. Το μεγάλωμα αυτό συμπεριλαμβάνει ευθύνες, προσωπικές θυσίες και ηθικές επιλογές που θα διαμορφώσουν έναν μελλοντικό πολίτη που είτε θα τα υποστηρίξει όλα αυτά είτε θα τα απορρίψει. Εσύ θα τον έχεις προετοιμάσει όμως και θα του έχεις δείξει τον κόσμο που υποστηρίζεις. Είναι ένας κόσμος μόνο κακός ή ένας κόσμος που θα γίνει καλύτερος ανάλογα με τις επιλογές μας;
Έχεις ευθύνη για το πώς θα φερθεί στα ζώα, στον αδύναμο, στον ίδιο του τον εαυτό.
Έχεις ευθύνη για την παιδεία του η οποία ξεκινάει από το σπίτι του. Kι εσύ είσαι το σπίτι του!
Έχεις ευθύνη για το πώς θα μιλήσει σε κάποιον που ανήκει σε ευάλωτη κοινωνική ομάδα. 
Ακόμα και όταν κόψει ένα λουλούδι, έχεις ευθύνη...μπορείς να του πεις για την διαδικασία της πράξης αυτής και το αποτέλεσμα. Και μετά θα έχει κάτι να σκεφτεί πριν το κόψει...
Έχεις στα χέρια σου μια πλαστελίνη που καθημερινά ζυμώνεις και πλάθεις και πρέπει να φροντίζεις για την θερμοκρασία , το σχήμα, και το χρώμα...Για το σχήμα δεν μπορείς να κάνεις και πολλά ίσως...είναι ελεύθερο.

Το χρώμα όμως να κοιτάς να το διατηρήσεις ζωντανό, χαρούμενο, παιχνιδιάρικο, δημιουργικό. Έτσι μόνο θα αναπτύξει στο μέγιστο το δυναμικό του!
Και  μην ξεχνάς ότι αν δεν προσέξεις τις πλαστελίνες...ξεραίνονται!

http://www.childit.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου