Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Η Σονάτα του Σεληνόφωτος - Γιάννης Ρίτσος (απόσπασμα)


"φησέ με ναρθ μαζί σου. Τί φεγγάρι πόψε! Εναι καλ τ φεγγάρι, - δ θ φαίνεται πο σπρισαν τ μαλλιά μου. Τ φεγγάρι θ κάνει πάλι χρυσ τ μαλλιά μου. Δ θ καταλάβεις. φησέ με νρθω μαζί σου.
ταν χει φεγγάρι, μεγαλώνουν ο σκις μς στ σπίτι, όρατα χέρια τραβον τς κουρτίνες, να δάχτυλο χν γράφει στ σκόνη το πιάνου λησμονημένα λόγια - δ θέλω ν τ᾿ κούσω. Σώπα.
φησέ με νρθω μαζί σου λίγο πι κάτου, ς τ μάντρα το τουβλάδικου, ς κε πο στρίβει δρόμος κα φαίνεται πολιτεία τσιμεντένια κι έρινη, σβεστωμένη μ φεγγαρόφωτο τόσο διάφορη κι ϋλη, τόσο θετικ σν μεταφυσικ πο μπορες πιτέλους ν πιστέψεις πς πάρχεις κα δν πάρχεις πς ποτ δν πρξες, δν πρξε χρόνος κ᾿ φθορά του. φησέ με νρθω μαζί σου.
Θ καθίσουμε λίγο στ πεζούλι, πάνω στ ψωμα, κι πως θ μς φυσάει νοιξιάτικος έρας μπορε ν φαντάζουμε κιόλας πς θ πετάξουμε, γιατί, πολλς φορές, κα τώρα κόμη, κούω τ θόρυβο το φουστανιο μου, σν τ θόρυβο δυ δυνατν φτερν πο νοιγοκλείνουν, κι ταν κλείνεσαι μέσα σ᾿ ατν τν χο το πετάγματος νιώθεις κρουστ τ λαιμό σου, τ πλευρά σου, τ σάρκα σου, κι τσι σφιγμένος μς στος μυνες το γαλάζιου γέρα, μέσα στ ρωμαλέα νερα το ψους, δν χει σημασία ν φεύγεις ν γυρίζεις οτε χει σημασία πο σπρισαν τ μαλλιά μου, δν εναι τοτο λύπη μου - λύπη μου εναι πο δν σπρίζει κ᾿ καρδιά μου. φησέ με νρθω μαζί σου".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου