Πασχαλινά τσουρέκια

Τα περισσότερα πασχαλινά έθιμα ξεκινούν την Μεγάλη Πέμπτη, όταν το παραδοσιακό πασχαλινό τσουρέκι βγαίνει από το φούρνο και μοσχομυρίζει όλο το σπίτι!

Το καλό τσουρέκι θέλει τέχνη, μεράκι και πολλή αγάπη. Για το πιο αφράτο τσουρέκι που θα απολαύσετε την Κυριακή του Πάσχα στο τραπέζι της Λαμπρής, εμείς σας έχουμε την καλύτερη συνταγή που θα εντυπωσιάσει τους καλεσμένους!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ

Η Κυριακή της Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται έτσι, γιατί «μετά Βαΐων και κλάδων» έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.  Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και δίνει στους πιστούς σταυρούς από βάγια, τους οποίους βάζουμε στα εικονίσματα ή όπου αλλού χρειαζόμαστε προστασία.

Η Κυριακή της Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται έτσι, γιατί «μετά Βαΐων και κλάδων» έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Ο Χριστός μπαίνει στην πόλη χωρίς την βασιλική πολυτέλεια, καθισμένος επί πώλου όνου, αντί για ροδοπέταλα και τελετές, τα μικρά παιδιά κουνούν τα βάγια των φοινίκων, αντί να τον υποδεχτούν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες του τόπου.

Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και δίνει στους πιστούς σταυρούς από βάγια, τους οποίους βάζουμε στα εικονίσματα ή όπου αλλού χρειαζόμαστε προστασία.

Στις φωτό από τον ιερό Ναό της Παναγίας Ναυπλίου και τον ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος όπου από την παραμονή των Βαίων, γυναίκες μαζεύονται και κόβουν τα βάγια και τα ετοιμάζουν για την εορτή.

Την Κυριακή των Βαΐων είναι έθιμο να τρώμε ψάρι.

Η Ανάσταση του Λαζάρου

Αυτό το Σάββατο τιμάμε την υπό του Χριστού Ανάσταση του φίλου Του Λαζάρου.
Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία τον φιλοξένησαν πολλές φορές στη Βηθανία κοντά στα Ιεροσόλυμα. Λίγες μέρες πρό του πάθους του Κυρίου ασθένησε ο Λάζαρος και οι αδελφές του ενημέρωσαν σχετικά τον Ιησού που τότε ήταν στη Γαλιλαία να τον επισκεφθεί. Ο Κύριος όμως επίτηδες καθυστέρησε μέχρι που πέθανε ο Λάζαρος, οπότε είπε στους μαθητές του πάμε τώρα να τον ξυπνήσω. Όταν έφθασε στη Βηθανία παρηγόρησε τις αδελφές του Λάζαρου που ήταν πεθαμένος τέσσερις μέρες και ζήτησε να δει το τάφο του.

Τα βιβλία είναι φίλοι μας!

Επίσκεψη στη Δημοτική Βιβλιοθήκη

Ο χορός της ζωής (Ζωρζ Σαρή) ...

Η Χριστίνα μετά τον Εμφύλιο φεύγει κρυφά ως πολιτική εξόριστος στο Παρίσι με σκοπό να γίνει ηθοποιός.

Η εικοσάχρονη Χριστίνα, με μοναδικά εφόδια που της είχε δώσει η θεία της η Άρτα ,φτάνει στο Παρίσι με μοναδικό στόχο της, να προσπεράσει κάθε εμπόδιο για να φτάσει στην κορυφή. Θα χρειαστεί να κάνει πολλές άλλες δουλειές και να κάνει τις σωστές επιλογές για να πετύχει.

Θα γνωρίσει σημαντικούς ανθρώπους , οι οποίοι θα τη βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούν. Θα απογοητευτεί πολλές φορές αλλά θα ξαναονειρευτεί, κάθως θα θυμάται κάθε φορά τα λόγια της μητέρας της: "μετά τη βροχή ... καλοκαιρία".

Ο Κήπος μας

Συνεχίζοντας τη διαρκή προσπάθεια που καταβάλλει το σχολείο μας για τον εξωραϊσμό του και τη βελτίωση του περιβάλλοντα χώρου, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Β2 φέρανε αρκετά γλαστράκια με ανοιξιάτικα λουλούδια. Στην πρώτη ευκαιρία και με σύμμαχο τον ανοιξιάτικο καιρό τα παιδιά του Β2 τμήματος με τη βοήθεια και την επίβλεψη της κ. Γιάννας πρόσθεσαν και άλλα χρώματα στην πολύχρωμη παλέτα του κήπου μας!!!

Μια λαογραφική έκθεση

Οι μαθητές του Β΄ τμήματος οργάνωσαν μια λαογραφική έκθεση στα πλαίσια της ενότητας του μαθήματος της Γλώσσας «Μες στο Μουσείο». Τα εκθέματα ήταν αντικείμενα καθημερινής χρήσης που έφεραν τα παιδιά από τα σπίτια τους.

Για την καλύτερη προβολή της έκθεσης φτιάξαμε μια αφίσα και φυσικά μια πρόσκληση. Προσκαλέσαμε τους δασκάλους και τους μαθητές του σχολείου καθώς και τους γονείς των παιδιών.

Εκκλησιασμός

Πραγματοποιήθηκε ο προβλεπόμμενος από το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών εκκλησιασμός των μαθητών/τριών του σχολείου μας. Μετά από συνεννόηση με τον ιερέα της ενορίας μας, όλα τα τμήματα του σχολείου μας προσήλθαν στον παρακείμενο Ι. Ναό του Αγίου Σάββα προκειμένου να εκκλησιαστούν ενόψει των επερχόμενων εορτών του ΠΑΣΧΑ.

Οι μαθητές με τη σειρά τους ήταν ενημερωμένοι ημέρες πριν, ώστε όσοι το επιθυμούν να κοινωνήσουν «των αχράντων μυστηρίων».

«Έξοδος 1826»

Τρέιλερ από την ομώνυμη ταινία

Την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την ταινία "Έξοδος 1826", είχαν σήμερα  τα παιδιά των δύο τμημάτων της Στ' τάξης του Σχολείου μας, συνοδευόμενα από τους υπεύθυνους εκπαιδευτικούς των τμημάτων τους...

Η ταινία αναφέρεται στην έξοδο του Μεσολογγίου και είναι βασισμένη στο δημοτικό τραγούδι: Τα «Παιδιά της Σαμαρίνας».  Η ιστορία των παιδιών της Σαμαρίνας που έφυγαν από το χωριό τους για να βοηθήσουν στην Έξοδο του Μεσολογγίου, το 1826, «ζωντανεύει» στη μεγάλη οθόνη μέσα από την ανεξάρτητη παραγωγή του Βασίλη Τσικάρα.

Συνεκπαίδευση και Δημιουργική γραφή...

Δύο εκπαιδευτικοί του Σχολείου μας, η κυρία Ζωή Κουτσουρά και ο κύριος Κώστας Τσιρίκας, ήταν εισηγητές στο 1ο παιδαγωγικό  συνέδριο που έγινε πριν λίγες μέρες στη Νάουσα, με θέμα την Συνεκπαίδευση και τη Δημιουργική γραφή, όπου παρουσίασαν το καινοτόμο και πρωτοποριακό πρόγραμμα της Συνεκπαίδευσης το οποίο εφαρμόστηκε και συνεχίζει να εφαρμόζεται στο Σχολείο μας...

Ακολουθεί στη συνέχεια η περίληψη της εισήγησης που παρουσιάστηκε στο Παιδαγωγικό Συνέδριο, όπου το πρόγραμμα της Συνεκπαίδευσης και της Δημιουργικής γραφής είναι επιστημονικά, διδακτικά και παιδαγωγικά τεκμηριωμένο, βάσει της διεθνούς βιβλιογραφίας, όπως αναφέρεται και στην περίληψη της εισήγησης...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

"Ε.Π", της Ζωρζ Σαρή

(Βιβλιοπαρουσίαση)

Πρόκειται για ένα γεγονός που συνέβη πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου τα κορίτσια ξεκινούν τα γυμνασιακά τους χρόνια σε μια Σχολή Θηλέων.

Εκεί η Άλκη, η Αθηνά, η Αθηνούλα, η Αννούλα και η Ζωρζ θα κάνουν μία φιλία που θα κρατήσει για μια ολόκληρη ζωή.

Θα κάνουν πράγματα που θα τους θυμίσουν τις παιδικές τους αναμνήσεις. Μαζί θα κάνουν κοριτσίστικες ζαβολιές, θα τσακωθούν, αλλά θα ξαναμονοιάσουν. Η φιλία τους ήταν τόσο δυνατή που σε κάθε γράμμα που θα ανταλλάσσουν αποφάσισαν να υπογράφουν με Ε.Π. για να τους θυμίζει κάθε φορά πως θα είναι, ΕΝΩΜΕΝΕΣ για ΠΑΝΤΑ.

Απρίλης στη λαογραφία

Ο Απρίλιος είναι ο τέταρτος μήνας κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Κατά το Ρωμαϊκό αποτελούσε το δεύτερο μήνα του έτους και ονομάστηκε έτσι (Aprilis) απ'το λατινικό ρήμα aperio, που σημαίνει ανοίγω. Ανοίγει δηλαδή η γη τους κόλπους της, γεμάτους ομορφιές.

Είναι ο μοναδικός μήνας της χρονιάς που το όνομά του φανερώνει την κατάσταση και τον χαρακτήρα της χρονικής περιόδου που καλύπτει, σε αντίθεση μ' όλους τους υπόλοιπους, που οι ονομασίες τους άγουν την ετυμολόγησή τους σε θεούς, αυτοκράτορες, ή στην αριθμητική τοποθέτησή τους μέσα στη χρονιά.

Ήρθε ο Απρίλης!

Ο Απρίλιος είναι ένας θαυμάσιος μήνας. Έχει συγκεντρωμένες χαρές, που μόνο μια φορά το χρόνο μπορείς να απολαύσεις. Το αεράκι είναι ακόμα δροσερό και άφθονο, για να μεταφέρει και να σκορπίζει παντού τις μυρωδιές των λουλουδιών που βρίσκονται στο φόρτε τους.

Πριν εμφανιστούν οι πρώτες ζέστες του Μαΐου και ο ήλιος αρχίσει να καίει, ζήσε με όλες σου τις αισθήσεις το σύντομο διάστημα που μοσχοβολούν οι ανθισμένες νεραντζιές και οι πασχαλιές. Επιπλέον μάθε όσα λένε οι παραδόσεις, πριν ξεχαστούν και εξαφανιστούν από την καθημερινότητά μας.

Φύσα, Απρίλη!

Πρωταπριλιά ...

Κατά την 1η Απριλίου, συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέματα λόγω εθίμου.

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που «γεννήθηκε» το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες, λαό της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι οποίοι ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο «κώδικας δεοντολογίας» των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.